Chow-Chow (karakter, voeding, verzorging)


  • Maat: Medium
  • Hoogte: 46-56 cm
  • Gewicht: 20-32 kg
  • Levensverwachting: 8-12 jaar
  • Type vacht: Langhaar
  • Kleuren: Zwart, rood, blauw, reebruin, crème, wit.
  • FCI Groep: Spitz – primitieve type honden

Chow-Chow
De Chow-Chow is een zeer bekend en ongewoon hondenras. De honden komen oorspronkelijk uit China. De Chow-Chow is erkend door de FCI en ingedeeld in groep 5 (Aziatische Spitz). De pluizige viervoeters hebben een zeer opvallend en kenmerkend uiterlijk. Ze fixeren zich heel sterk op precies één persoon. Als hondeneigenaar moet u zich hiervan bewust zijn.

Karakter en eigenschappen

De Chow-Chow is een middelgroot hondenras. Gemiddeld bereiken de honden een hoogte van ongeveer 48 – 56 cm. Het gewicht van de volwassen dieren schommelt gewoonlijk tussen 25 en 30 kg. De vrouwtjes zijn gewoonlijk tengerder dan de mannetjes.

Zowel visueel als qua karakter zijn deze honden uniek. Hun uiterlijk doet sterk denken aan een leeuw. De Chow-Chow straalt trots en waardigheid uit. Zijn gang is zeer rechtop en zijn staart is altijd omhoog. Deze houding weerspiegelt zelfvertrouwen en moed.

De bouw van de honden is breed en sterk. De achterpoten zijn zeer recht. Dit is een zeldzaamheid bij honden. Een ander opvallend kenmerk van de dieren is hun kop. Deze lijkt vaak op die van een teddybeer en is bedekt met dik pluchen haar.

Vaak is zijn gezicht bedekt met verschillende rimpels. Dit komt echter niet overeen met de oorsprong van het ras. Het is opzettelijk gefokt om deze hond nog unieker te laten lijken. De oren van de dieren zijn relatief klein, puntig en hoog aangezet. Een andere zeldzaamheid is de tong van de Chow Chow. Hij is niet rozig-roodachtig zoals gewoonlijk, maar heeft een blauwe kleur. De Chow Chow is het enige hondenras dat deze eigenschap heeft. In het algemeen lijken de honden log en onbeweeglijk.

Een ander opvallend kenmerk van dit ras is zijn weelderige vacht over het hele lichaam. In principe wordt de Chow-Chow verdeeld in langharige en kortharige dieren.

De kortharige Chow-Chow is in de loop der jaren echter zeer zeldzaam geworden, zodat vooral langharige soortgenoten te vinden zijn. Zowel de langharige als de kortharige honden hebben een zeer dichte, weelderige en uitstaande vacht. Dit ziet er pluche en zacht uit, waardoor de hond veel krachtiger lijkt dan hij in werkelijkheid is. De langharige exemplaren hebben ook een soort manen rond de nek. Ook dit doet sterk denken aan een leeuw.

De aard van de honden is bijzonder. Chow-Chows worden beschouwd als zeer eigenzinnig. De honden hebben een eigen wil en zijn niet erg goed in zichzelf ondergeschikt te maken. Chow-Chows proberen hun wil te doen gelden en zijn moeilijk te domineren. Ze worden ook beschouwd als kalme dieren. Ze zijn rustig en worden niet hectisch. Chow Chows zijn zeker geen yappers. Ze doen het rustiger aan.

Toch zijn deze pluizige neuzen zeer intelligent. Ze kunnen veel leren en zijn erg ontvankelijk. Dit is echter alleen op voorwaarde dat de honden willen leren. De Chow-Chow kan niet gedwongen worden om iets te doen. De honden zijn ook zeer geschikt als waakhonden. Ze zijn zeer oplettend en observeren hun omgeving.

De Chow-Chow is erg gefixeerd op zijn eigenaar. Doorslaggevend is hier dat de hond slechts één persoon kiest aan wie hij zijn volle aandacht en loyaliteit schenkt. De Chow-Chow heeft dus maar één referentiepersoon. Hij bouwt een intieme band op met deze persoon en is altijd loyaal en liefdevol tegenover hem.

De verzorger moet intensief voor de hond zorgen en de opvoeding van de hond op zich nemen. Tegenover andere mensen is de Chow-Chow gewoonlijk afstandelijk en afwijzend. Dit kan problematisch zijn als de hond in een gezin moet worden gehouden. De hond kan bevelen en opdrachten van andere gezinsleden niet of slechts gedeeltelijk aanvaarden.

Hij concentreert zich op zijn referentiepersoon en neemt de rest van de familie misschien niet serieus. Honden kunnen ook snel jaloers worden of zich verwaarloosd voelen, vooral als er niet genoeg tijd in hen wordt geïnvesteerd.

Je moet het karakter van de hond leuk vinden en vooral waarderen. Alleen dan bent u een geschikte eigenaar van zo’n hondenras. Je moet ook al ervaring hebben met honden.

Het juiste dieet

Een gezond gefokte Chow-Chow is onproblematisch met betrekking tot voeding. Uitgebalanceerde, nutriëntrijke maaltijden houden de Chow Chow vitaal en robuust.

Helaas wordt de Chow-Chow echter vaak geplaagd door allergieën of andere ziekten.

Hypothyreoïdie komt bij dit ras ook vaker voor dan gemiddeld.

Daarom moeten veel honden een caloriebewuste voeding krijgen. Dit is vaak moeilijk en vereist speciaal advies. De levensverwachting van de honden weerspiegelt dit. Veel dieren worden tegenwoordig slechts 8-9 jaar oud. Normaal gesproken hebben gezonde Chow-Chows echter een veel hogere levensverwachting, tot wel 12 jaar.

De gezondheid van het volledig overgefokte hondenras is fundamenteel aangetast. Veel dieren zijn extreem gevoelig voor warmte en hebben de neiging tot overgewicht. Hierdoor beschadigen de gewrichten en wordt de mobiliteit van de hond ernstig beperkt. De meeste Chow Chows hebben ook ademhalingsproblemen. Ze kunnen nauwelijks een uur wandelen zonder te hijgen.

Chow-Chow Verzorging

De Chow-Chow is een veeleisende hond die niet voor iedereen geschikt is. Als gezinshond is hij niet erg goed. De honden zijn erg serieus en houden niet van ravotten. Ze zijn niet erg goed met kinderen en daarom ongeschikt. De Chow-Chow houdt niet van spelen en is geen hond voor kunstjes. Zij zijn ook niet geschikt om aan hondensporten deel te nemen.

De honden worden uitgelaten tijdens lange wandelingen. Deze kunnen zowel op het platteland als in de stad plaatsvinden. De dieren snuffelen graag en stellen wandelingen op die manier vaak uit. Als eigenaar moet je veel geduld hebben.

Ze moeten hun ruimte krijgen en meer tijd buiten kunnen doorbrengen. Er moet echter rekening worden gehouden met het bestaande jachtinstinct van de dieren. Bijzondere voorzichtigheid is geboden tijdens excursies in het wild. Zo nu en dan pikken de koppige, eigenzinnige dieren de geur van een potentiële prooi op en proberen die te volgen.

Het trainen van honden hangt af van de band tussen mens en dier. Een hechte vertrouwensrelatie is de sleutel tot succes. De Chow-Chow kan heel goed geleid en getraind worden door zijn verzorger. Vaak wordt er echter helemaal niet naar anderen geluisterd. De viervoeter heeft een geduldig en begripvol baasje nodig.

Consequentheid en kalmte zijn van groot belang bij de training. Je zult niet ver komen met deze dieren met louter bevelen en bevelen. De honden staan niet te popelen om hun mensen te behagen. In plaats daarvan hebben ze hun eigen ideeën en plannen. De Chow-Chow is daarom niet bijzonder geschikt voor beginners en mensen zonder ervaring in de omgang met honden.

De verzorging van de honden is ook tijdrovend en vergt veel tijd. De weelderige vacht moet elke dag uitvoerig worden geborsteld. Dit verwijdert vuil en klitten. Ook de rimpels van de honden behoeven voortdurende aandacht. Zij worden beschouwd als echte brandhaarden van ontstekingen en kunnen snel gezondheidsproblemen veroorzaken bij de dieren. De plooien moeten dagelijks worden gecontroleerd en schoongemaakt. Dit is om de vorming van ziektekiemen te voorkomen.

De ogen van de honden moeten ook voortdurend in het oog worden gehouden, want oogontsteking is niet ongewoon.

Geschikte accessoires

De Chow-Chow stelt geen bijzondere eisen aan zijn leefruimte. Het kan prachtig bewaard worden in een flat. De hond moet echter zoveel mogelijk traplopen worden bespaard. Aangezien de honden toch al niet graag spelen en vrij rustig zijn, zijn geen speciale accessoires nodig.

Oorsprong & Geschiedenis

De Chow-Chow is een van de oudste hondenrassen. In zijn vaderland China werd het ras al in de oudheid gehouden. Hier namen de viervoeters meestal de rol van waak- en beschermingshonden op zich. Vooral de Chinese keizers waren grote bewonderaars van de Chow Chow en lieten de honden vereeuwigen in de vorm van beeldhouwwerken en schilderijen. Met zijn speciale uiterlijk, was de Chow-Chow geschikt als representatieve hofhond.

In het verleden werd dit hondenras in China echter ook als voedsel geconsumeerd. Lange tijd werd hondenvlees als een delicatesse beschouwd. Gelukkig komt de consumptie van hondenvlees in China tegenwoordig nauwelijks meer voor. De Chow-Chow heeft de laatste jaren zoveel aanzien gekregen dat de prijzen voor dergelijk vlees gewoon te hoog zouden zijn.

Tegenwoordig worden de honden vaak beschouwd als tentoonstellingsstukken of showhonden. De fokkers proberen het uiterlijk van de dieren vaak te veranderen. De koppen van de honden zijn expliciet gefokt om op een teddybeer te lijken.

Ook wordt het haar van de dieren steeds dikker, zodat de honden aan verschillende klachten lijden. Als je een Chow-Chow koopt, moet je dus heel goed kijken. Zieke of overgefokte dieren veroorzaken veel werk en kunnen zeker geen onbezorgd hondenleven leiden.

Recent Posts